Victims, Aren't We All?

  Ο Γερμανός φιλόσοφος και πολυσχιδής προσωπικότητα που αποστρεφόταν την πατρίδα του και λάτρευε τους ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ... [Η γνωριμία με τους μεγάλους Έλληνες, ήταν ο μεγάλος δάσκαλός μου...Οι Έλληνες είναι όπως και η μεγαλοφυΐα γι’ αυτό είναι διδάσκαλοι αθάνατοι. Μ’ έναν μεγάλο λαό, μεγαλοφυή, συμβαίνει ό,τι και με τον άνθρωπο τον μεγαλοφυή. Και οι παραμικρότερες εκδηλώσεις τη ζωής, έχουν το σημάδι της μεγαλοφυΐας...] Είχε πει στο ρηξικέλευθο έργο του... [Η γέννηση της φιλοσοφίας στα χρόνια της ελληνικής τραγωδίας...] -Οι αρχαίοι Έλληνες είναι οι αθάνατοι διδάσκαλοι της ανθρωπότητας. Θα προσπαθήσουμε να διδαχτούμε και θα διδάξουμε με οδηγό τα παραδείγματά τους. Αυτό θα είναι το έργο μας! -Ανάμεσα στον μεγάλο άνθρωπο της διάνοιας, το ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, και στα ήθη και την τέχνη των Ελλήνων, υπάρχει άβυσσος τεράστια, έτσι που ο καθείς από εμάς φαίνεται ρηχός και άτονος, συγκρινόμενος με το απροσμέτρητο μεγαλείο του ελληνικού ενστίκτου! -Είναι μια απ’ τις μεγαλύτερες αρετές των Ελλήνων το ν...

 ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ..ΖΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕ ΝΕΚΡΟΥΣ..ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΚΡΟΙ..ΑΠΛΑ ΗΔΗ ΔΕ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ..ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.. ΕΙΤΕ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ ΕΙΤΕ ΣΕ 20 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΟΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΟ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ... ΕΙΧΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΑΝ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ...ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΑ ΗΔΗ ΣΑ ΝΕΚΡΟΥΣ ...ΕΙΝΑΙ Η ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ ΑΡΡΩΣΤΗ ΘΑ ΤΗ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ Η ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΘΑ ΤΗ ΠΩ ΕΓΩ....Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΟΛΟΓΙΑ... ΟΛΟΙ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΜΕ ΑΠΤΟ ΘΑΝΑΤΟ..ΟΛΗ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ-ΘΑ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΖΗΣΕ ΤΑ ΓΗΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ...ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ...ΟΙ ΥΠΕΡΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑ ΕΜΕΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑ ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΟΜΟΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ...ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΙ..ΑΠΛΑ ΔΕ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΗΔΗ Η ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΤΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ-ΝΑ ΞΕΓΕΛΑΣΕΙΣ ΤΗ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΣΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΔΙΑΙΩΝΙΣΤΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ...

 «Γιατί τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα πάθη; Χωρίς τα πάθη του ο άνθρωπος είναι δρομέας κουτσοπόδης και δισκοβόλος κουλός. Είναι Κικέρωνας με κομμένη γλώσσα, ναυτικός χωρίς τη θάλασσα, ένας επιβήτορας ευνουχισμένος. Τα πάθη μας ξεσηκώνουν το μεγαλουργό βούρλισμα της δημιουργίας*. Και κάνουν την κούκλα γυναίκα, και το γεφύρι πέρασμα, και τον καλόγερο Παπαφλέσσα. Τα πάθη μοιάζουν με το θάνατο, που ‘ναι το δώρο της ζωής και το μυστικό της. Αλλίμονο αν φύγει ο θάνατος από μέσα μας. Ξέρετε γιατί δεν πεθαίνουν τα πτώματα; Γιατί ο θάνατος έφυγε από μέσα τους. Η μεγάλη αρετή της αρετής των ελλήνων είναι που την οικοδόμησαν επάνω στα πάθη. Η οδηγία τους δεν ήταν να ξεριζώνουν τα πάθη, αλλά να τα παιδαγωγούν. Να ημερεύουν τη δριμάδα τους με καρτερία και αόρατη δύναμη. Οι έλληνες συμφωνούν να παιδεύουν και να μορφώνουν τις ορμές του μέσα τους κινδύνου, και να πλάθουν από τα πάθη τους αγάλματα**. Όπως ο γλύπτης έπλαθε από τις πέτρες τις μορφές, και ο Πίνδαρος τους Ολυμπιόνικους από το σκόρπιο κο...