Victims, Aren't We All?

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

  Από  mr zermen   -  Ιανουαρίου 28, 2016 Κάποτε κλήθηκε ο Ιπποκράτης στα Άβδηρα να εξετάσει για τρέλα τον Δημόκριτο, διότι υπήρχαν παράπονα για αυτόν ότι δεν φέρεται φυσιολογικά, και ότι γελάει με παράξενο τρόπο, κάθε φορά που αντίκριζε ανθρώπους. Ακολουθεί μέρος της «εξέτασης». Ιπποκράτης: Λέγε στο όνομα των Θεών, μήπως λοιπόν όλος ο κόσμος νοσεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται και δε μπορεί να ζητήσει από πουθενά βοήθεια για θεραπεία, γιατί τι θα υπήρχε πέρα από αυτόν; Δημόκριτος: Υπάρχουν άπειροι κόσμοι Ιπποκράτη και μη παίρνεις για τόσο λίγη και μικρή τη φύση που έχει τόσο πλούτο. Ιπποκράτης: Αλλά αυτά Δημόκριτε, θα τα διδάξεις άλλη στιγμή πιο κατάλληλη, γιατί τώρα φοβάμαι μήπως και για το άπειρο ακόμη συζητώντας αρχίσεις να γελάς. Τώρα όμως ξέρε πως θα δώσεις λόγο στον κόσμο για το γέλιο σου. Εκείνος τότε με κοίταξε έντονα και είπε: «Εσύ νομίζεις πως δύο είναι οι αιτίες του γέλιου μου, τα καλά και τα άσχημα. Εγώ όμως γελώ με ένα μόνο, τον άνθρωπο, τον γεμάτο ανοησία...

  Από  mr zermen   -  Δεκεμβρίου 10, 2013 Α Ρ Ε Τ Η ΑΕΙ ΡΕΟΥΣΑ, ΑΕΙΡΉΤΗ, ΑΙΡΕΤΗ(Εκ εκτή) (Κρατύλος 415d) Σήμερον η λέξις  ΑΡΕΤΗ  εξωστρακίσθη εντέχνως από το λεξιλόγιον των Ελλήνων με την δέουσαν επιμέλειαν. Η  λ ή θ η  σκοπίμως έρριψε τον πέπλον της εις την μέγιστην ταύτην έννοιαν  των Ελλήνων, προκειμένου μαζί με την σημασίαν της να εξοβελισθή και μέγα μέρος της φιλοσοφίας των προγόνων μας. Το θέμα της "αρετής" είναι τεραστίων διαστάσεων και καταλαμβάνει μέγα μέρος της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Το μέγεθος της σημασίας της προσεγγίζεται είς ύψιστον βαθμόν από τον Πλάτωνα εις την " Πολιτείαν " ή " Περί δικαίου Πολιτικός " και οι επιμέρους ιδιότητες της αναλύονται εις πολλούς διαλόγους,  ώστε ο ερευνητής να μή ευρίσκεται εις την  π λ ά ν η ν ενός αναποδείκτου δόγματος περί " ηθικής ", " πίστεως " και " αγάπης " , αλλά ενώπιον συγκεκριμένων ιδιοτήτων, τας οποίας οφείλει να ελέγχη και να μελετά διαρκώς με αρχήν τα ¨ ΧΡΥΣΑ ΕΠ...

  « Εξάλλου σήμερα, σχεδόν όλοι οι ικανοί άνθρωποι  φοβούνται τρομερά να μην γελοιοποιηθούν και είναι δυστυχισμένοι εξαιτίας αυτού» (Αδελφοί Καραμάζοφ).

Στην ταινία «Ο κήπος του Γιάλομ: η φιλοσοφία μιας ζωής», που θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 11 Δεκεμβρίου, ο κορυφαίος ψυχοθεραπευτής αυτοαναλύεται και αυτοβιογραφείται.  Κεντρικοί ήρωες, με τη σειρά, ο μετανάστης παντοπώλης πατέρας του, η «δύσκολη» μητέρα του, η επί 60 χρόνια γυναίκα του Μέριλιν Koenic (επίσης συγγραφέας και ακαδημαϊκός), τα τέσσερα παιδιά του, τα εγγόνια του και οι σχέσεις ανάμεσα σε όλους αυτούς.  Σαν να προσπαθεί να «διδάξει» - αυτήν τη φορά μέσα από το παράδειγμα της δικής του ζωής. Γιος Ρωσοεβραίων στην Αμερική του ’30, ο Irvin Yalom μεγάλωσε σε μια γειτονιά μαύρων στην Ουάσιγκτον. Επειδή εκείνη η περιοχή της πόλης δεν ήταν ασφαλής για υπαίθριο παιχνίδι, πήγαινε συχνά με το ποδήλατό του στη δημόσια βιβλιοθήκη, όπου βυθιζόταν στην ανάγνωση.  Ως εκπαιδευόμενος στο Johns Hopkins γρήγορα απέρριψε την ψυχανάλυση και τη βιολογική ψυχολογία ως ανεπαρκείς θεωρίες και ξεκίνησε τη φιλοσοφική αναζήτησή του και την έρευνά του στον τομέα της υπαρξια...

«”Πιστεύεις στο θεό; Glaubst du an Gott?“ Αυτή είναι η ξακουστή Ερώτηση της Μαργαρίτας*. Το βάρος και την αξία της, που την έκαμαν οδηγητική για τη μέθοδο έρευνας του προβλήματος του θεού από τη σκοπιά της επιστήμης, η ερώτηση τα οφείλει στην απόκριση κυρίως που έδωκε ο Φάουστ. Με άλλα λόγια είναι, όχι η ερώτηση της Μαργαρίτας αλλά η απόκριση του Φάουστ που γεννά το βαθύπλουτο του προβλήματος. Παρόμοια, όπως είναι, όχι ο έρωτας του Δία για τη Λήδα στον Ευρώτα που γέννησε την αθάνατη Ιλιάδα, αλλά η Ελένη. Η απάντηση, δηλαδή, που έδωκε η Λήδα στον έρωτα του Δία. Ποιος τολμάει να ειπεί πιστεύω στο θεό; Ποιος τολμάει να ειπεί δεν πιστεύω στο θεό;** Έτσι αποκρίθηκε ο Φάουστ στην ερώτηση της Μαργαρίτας. Η θέση αυτή ανθρώπινα συνιστά τη μόνη δυνατή απόκριση που μπορεί να δοθεί στο ερώτημα. Είναι η απόκριση, σύμφωνα με τη Λογική επιστήμη, που καταργώντας την αρχή της αντίφασης δέχεται το τρίτο, καθώς αλληλοαναιρεί το πρώτο και το δεύτερο. Όπως έδειξε και στη Φυσική εντελώς πρόσφατα η αρχή της ...

 Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ...ΠΑΣ ΣΕ ΓΙΑΤΡΟΥΣ Η ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΕΙΣ Η ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ....ΕΚΤΟΣ ΤΙΣ ΑΝΙΑΤΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΓΟΛΓΟΘΑΣ. ΟΙ ΨΥΧΙΚΕΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ..ΝΑΙ ΜΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑΤΡΟΙ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΛΛΑ Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΜΗΔΑΜΙΝΗ...ΑΣ ΠΟΥΜΕ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ... Η ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ...ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΚΤΛ.. ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΠΟΙΚΙΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑΙΡΙΑΞΕΙΣ ΣΕ ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΡΟ...ΚΑ ΠΑΛΙ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΑΝ ΣΥΝΕΛΘΕΙΣ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ..ΘΑ ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΣΕΙΣ ΠΑΛΙ... ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΙΣ ΘΕΩΡΩ ΠΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΕΣ.. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΩΣ Η ΤΙ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΕΨΕΙ ΑΥΤΟ...ΓΙΑΤΙ ΣΤΙΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΝΕΥΡΩΝΩΝ,ΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ .ΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ,ΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ,ΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟ,ΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΟΛΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ...

  Ο Γερμανός φιλόσοφος και πολυσχιδής προσωπικότητα που αποστρεφόταν την πατρίδα του και λάτρευε τους ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ... [Η γνωριμία με τους μεγάλους Έλληνες, ήταν ο μεγάλος δάσκαλός μου...Οι Έλληνες είναι όπως και η μεγαλοφυΐα γι’ αυτό είναι διδάσκαλοι αθάνατοι. Μ’ έναν μεγάλο λαό, μεγαλοφυή, συμβαίνει ό,τι και με τον άνθρωπο τον μεγαλοφυή. Και οι παραμικρότερες εκδηλώσεις τη ζωής, έχουν το σημάδι της μεγαλοφυΐας...] Είχε πει στο ρηξικέλευθο έργο του... [Η γέννηση της φιλοσοφίας στα χρόνια της ελληνικής τραγωδίας...] -Οι αρχαίοι Έλληνες είναι οι αθάνατοι διδάσκαλοι της ανθρωπότητας. Θα προσπαθήσουμε να διδαχτούμε και θα διδάξουμε με οδηγό τα παραδείγματά τους. Αυτό θα είναι το έργο μας! -Ανάμεσα στον μεγάλο άνθρωπο της διάνοιας, το ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, και στα ήθη και την τέχνη των Ελλήνων, υπάρχει άβυσσος τεράστια, έτσι που ο καθείς από εμάς φαίνεται ρηχός και άτονος, συγκρινόμενος με το απροσμέτρητο μεγαλείο του ελληνικού ενστίκτου! -Είναι μια απ’ τις μεγαλύτερες αρετές των Ελλήνων το ν...

 ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ..ΖΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕ ΝΕΚΡΟΥΣ..ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΚΡΟΙ..ΑΠΛΑ ΗΔΗ ΔΕ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ..ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.. ΕΙΤΕ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ ΕΙΤΕ ΣΕ 20 ΧΡΟΝΙΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΟΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΟ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ... ΕΙΧΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΑΝ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ...ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΑ ΗΔΗ ΣΑ ΝΕΚΡΟΥΣ ...ΕΙΝΑΙ Η ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ ΑΡΡΩΣΤΗ ΘΑ ΤΗ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ Η ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΘΑ ΤΗ ΠΩ ΕΓΩ....Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΟΛΟΓΙΑ... ΟΛΟΙ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΜΕ ΑΠΤΟ ΘΑΝΑΤΟ..ΟΛΗ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ-ΘΑ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΖΗΣΕ ΤΑ ΓΗΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ...ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ...ΟΙ ΥΠΕΡΛΟΓΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑ ΕΜΕΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑ ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΟΜΟΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ...ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΙ..ΑΠΛΑ ΔΕ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΗΔΗ Η ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΤΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ-ΝΑ ΞΕΓΕΛΑΣΕΙΣ ΤΗ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΣΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΔΙΑΙΩΝΙΣΤΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ...

 

Βγάλτε τίς κλειδαριές από τίς πόρτες! Βγάλτε τίς πόρτες απ' τούς μεντεσέδες! Γιά τον Κάρλ Σόλομον Ι Είδα τά καλύτερα μυαλά τής γενιάς μου χαλασμένα απ' την     τρέλα, λιμασμένα υστερικά γυμνά, νά σέρνονται μέσ' απ' τούς νέγρικους δρόμους τήν αυγή γυ-     ρεύοντας μιά φλογισμένη δόση, χίπστερς αγγελοκέφαλοι πού καίγονταν γιά τόν αρχαίο επου-     ράνιο δεσμό μέ τό αστρικό δυναμό στή μηχανή τής νύχτας, φτωχοί καί κουρελήδες μέ βαθουλωμένα μάτια, πού φτιαγμέ-     νοι ξενυχτούσαν καπνίζοντας στό υπερφυσικό σκοτάδι πα-     γωμένων διαμερισμάτων, αρμενίζοντας πάνω από τίς κορ-     φές τών πόλεων αφοσιωμένοι στήν τζάζ, πού άνοιγαν τό μυαλό τους στά Ουράνια κάτω απ' τόν εναέριο     σιδηρόδρομο καί βλέπανε αγγέλους μουσουλμάνους τρεκλί-     ζοντας φωτισμένοι σέ ταράτσες λαϊκών πολυκατοικίων, πού πέρασαν απ' τά πανεπιστήμια μέ μάτια ανοιχτά κι αχτι-     νοβόλα μέ παραισθήσεις τού Άρκανσω κι οράματα δραμα- ...