ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΦΟΒΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΦΛΩΡΟΥ

 Συγχώρα με που στα λέω, αλλά για μένα όλα αυτά είναι 

ανόητα πράγματα που με κάνουν να θλίβομαι για τη 

μικρότητα των ανθρώπων, που με κάνουν να γελώ για 

το μεγαλείο της αφέλειάς τους. 

Δεν μπορεί ο άνθρωπος ακόμα, ν’ απαντήσει σε τέ

τοιου είδους ερωτήματα γιατί δεν έχει τα κατάλληλα 

εργαλεία για να αντιληφθεί την ολότητα της ζωής. Φα

ντάσου ένα μικρόβιο στο στομάχι σου να αναρωτιέται 

ποιος είναι ο άνθρωπος που ζει μέσα του; Θέλει να σε 

γνωρίσει ρε παιδί μου αυτό το μικρόβιο προσωπικά… 

Έτσι γουστάρει… Μπορεί να σε δει για να σε γνωρί

σει; Η απάντηση είναι όχι!  Έστω ότι το βγάζεις από 

το στομάχι σου αυτό το ανήσυχο μικρόβιο και το βά

ζεις στο τραπέζι και στέκεσαι απέναντί του και του λες: 

«Να δες με εγώ είμαι ο Άνθρωπος». Θα σε δει; Θα σε 

καταλάβει; Όχι! Αφού δεν έχει μάτια να σε δει, αυτιά 

να σε ακούσει, μύτη να σε μυρίσει, χέρια να σε πιάσει, 

νόηση να σε καταλάβει! Δεν έχει τα κατάλληλα όργανα 

να σε αντιληφθεί… 

Έτσι και εσύ μικρόβιο είσαι μπροστά σε μια υποτι

θέμενη θεότητα ή μπροστά στο μυστήριο του κόσμου… 

Δεν μπορείς να καταλάβεις πέρα από αυτό που σου 

επιτρέπει η κατασκευή σου να καταλάβεις!!

 Όλη η Μεταφυσική κινείται γύρω από ερωτήματα 

«Υπάρχει Θεός ή όχι;», «υπάρχει συνείδηση μετά τον 

θάνατο ή όχι;». Η δική μου απάντηση είναι ότι δεν 

υπάρχει ούτε Θεός ούτε και φτερό αγγέλου. Δεν υπάρ

χει τίποτα μετά τον θάνατο… Επίσης αμφιβάλω και αν 

υπάρχει ζωή και πριν τον θάνατο… Αν αυτή η ζωή εί

51

ναι αληθινή! Αν όμως υπήρχε ένα μεταθανάτιο κάτι, 

η επιστήμη θα είχε ανακαλύψει και τα «σωματίδια ψυ

χής». Εδώ έχει ανακαλύψει του κόσμου τα σωματίδια, 

αυτά θα της ξέφευγαν; 

Άρα, όταν πεθαίνει ο οργανισμός μαζί του πεθαίνει 

και η συνείδηση. Δεν υπάρχει καμία ψυχή που να περι

φέρεται σαν φάντασμα στην κόλαση ή στον παράδεισο 

ή να περιμένει να μετεμψυχωθεί ή να μετενσαρκωθεί. 

Δεν υπάρχουν μεταθανάτιες ζωές και οικείοι που μας 

περιμένουν στον άλλο κόσμο. Όλος ο κόσμος υπάρχει 

όσο υπάρχουμε εμείς. Μόλις πάψουμε να υπάρχουμε, 

παύει να υπάρχει και ο κόσμος. Έτσι απλά ή απλοϊκά 

έχουν για μένα τα πράγματα. Δεν ξαναζούμε τη ζωή 

μας, δεν ξαναερχόμαστε πάλι εδώ.  Η ζωή είναι μία και 

μοναδική. Δεν προκύπτει από τον θάνατο ζωή, παρά 

μόνο από τη ζωή θάνατος. Όνειρα είμαστε και επιθυ

μίες, στον μεγάλο υπολογιστή του σύμπαντος, ένα βι

ντεοπαιχνίδι με game over.  Αυτό σημαίνει ότι μπορεί 

να είμαστε ήδη νεκροί, ενώ ζούμε. Όπως όμως και να 

το δεις, ο θάνατος δεν είναι μια προσωρινή αλλά μία 

μόνιμη κατάσταση ανυπαρξίας. Αυτή η σκέψη τρομά

ζει τους χέστηδες! Λίγοι άνθρωποι είναι γενναίοι και 

ουσιαστικά μπορούν να συνθηκολογήσουν με την ιδέα 

του πλήρους αφανισμού τους. Πως μια μέρα ξαφνικά ο 

θάνατος θα τους ξεριζώσει μια για πάντα»

------------------------------------------

ΧΑΡΜΟΣΥΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Σήμερα έμαθα, πως μόλις ο θεός πληροφορήθηκε την ύπαρξη των ανθρώπων ξαφνιάστηκε, «Δε γνωρίζω τίποτα γι’ αυτό το πλάσμα» είπε. Έπειτα ζήτησε εξηγήσεις από τους αγγέλους και από τη γραφειοκρατία του φωτός και πήρε κάποιες φτηνές δικαιολογίες. «Δηλαδή τόσους αιώνες ήμασταν χωρίς θεό;» αναρωτήθη καν οι άνθρωποι. «Γι’ αυτό τόσοι πόλεμοι, φονικά, βία, φρικαλεότητες; Γι’ αυτό οι ένοχοι και οι εγκληματίες αυτού του κόσμου πάντα επιζούσαν ενώ οι αθώοι πέθαιναν αδικημένοι;». Πέθαιναν ξεχασμένοι σε μια Γη που μέσα στα σύμπαντα φάνταζε σαν ένας κόκκος άμμου απ’ όλες τις θάλασσες του κόσμου. Ένας κόκκος άμμου με νοήμονα όντα που λέγονταν άνθρωποι και ο θεός να μη γνωρίζει τίποτα. Αυτό ήταν φοβερό. Ούτε η άλλη ζωή για τους ανθρώπους υπήρχε αφού ήταν άγνωστο είδος το ανθρώπινο ον στα μητρώα της Αθανασίας. «Τόσα δισεκατομμύρια πεθαμένοι και πέρασαν στην ανυπαρξία χωρίς καμιά ανάσταση;» «Κρίμα» φώναξε ο θεός και είπε στους αγγέλους του να διορθώσουν γρήγορα την κατάσταση. Να προβούν στην τακτοποίηση του ζητήματος 53 γιατί Αυτός είχε τόσα σύμπαντα να κυβερνήσει. Οι άγγελοι πήραν την αίτηση Ύπαρξης των Ανθρώπων και την αίτηση για την επόμενη ζωή τους και υποσχέθηκαν πως πολύ σύντομα θα τις εξετάσουν. Ίσως σε επτά εργάσιμες χιλιετίες, μπορεί και πιο νωρίς. Ο θεϊκός χρόνος είναι σχετικός για τους αθάνατους αγγέλους και πολύ συγκεκριμένος για τους θνητούς ανθρώπους. Ευτυχώς, που σε επτά χιλιάδες χρόνια το πολύ θα έρθει η δικαιοσύνη στη Γη, θα ανταμείβονται οι δίκαιοι, θα τιμωρούνται οι εγκληματίες του κόσμου και θα ανασταίνονται όσοι πεθαίνουν! Ευτυχώς