Victims, Aren't We All?

 ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΡΙΒΩΣ..ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΤΑ ΓΗΙΝΑ ΔΕΣΜΑ ΜΑΣ ΓΗΙΝΗ ΣΚΕΨΗ ...Η ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΜΕ ΤΙΣ ΤΟΣΕΣ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΕΣ..ΔΟΥΛΕΙΑ.ΣΠΙΤΙ.ΣΠΙΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ.... ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ Η ΤΟ ΡΙΧΝΕΙ ΣΤΗ ΛΟΤΑΡΙΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΩΜΑ...ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΟΥΤΕ Η ΑΞΙΑ ΟΥΤΕ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΟΥΤΕ Η ΗΛΙΚΙΑ...ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΖΗΣΕΙ Η ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ Η ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ...ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΙΞΕΙ Η ΛΟΤΑΡΙΑ... ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΡΩΤΩ ΤΟ ..ΘΕΟ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ..ΛΕΓΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗΣ..?ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΟ ΑΝ ΟΧΙ ΤΡΑΓΙΚΟ... ΟΤΑΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΠΑΤΑΣ..?ΜΗΠΩΣ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΙΟΛΑΣ....ΟΧΙ....Ε ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ... ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΚΑΝ Η Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΥΛΗΣ ΑΝ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ..ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΕΞΑΙΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΕ ΣΥΝΘΛΙΒΕΙ...ΣΕ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΝΟΙΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ....ΑΠΛΑ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ Η ΧΑΟΤΗΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΜΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕ...

 ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΙΚΡΟΣ ΣΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΤΩΡΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ...ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΘΡΗΣΚΕΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΚΑΡΙ .ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΑΤΟΜΟ ΚΑΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ.... ΚΑΠΟΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑ...ΠΑΤΕΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ...? ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ... ΗΤΑΝ Η ΠΙΟ ΣΟΦΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΠΟΤΕ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ....

 ΜΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.....ΛΥΠΑΜΑΙ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...

 ναι...ετσι λενε οι τω παιζοντας απανταχου γκουρου....η οι οπαδοι της θετικης σκεψης... αντε ρωτα αυτους που ειναι στα γεματα τα νοσκομεια ειναι αληθεια...?αντε ρωτα αυτους που πεθαινουν απο τους πολεμους που μαστιζουν αυτη τη στιγμη τη γη ειναι αληθεια?ρωτα τα παιδακια που γινονται χιλια κοματια απτις εξυπνες βομβες των ιασραηλιτων η των αμερικανων η απλα να τους το αναφερεις ..οχι να τους ρωτησεις... ξερω πλατιαζω.λαικιζω ειμαι πολυ πεζος ..ολοι αυτοι πεθαινουν η  βασανιζονται για ετσι πρεπει το καρμα....θα εξελιχθουν στις αλλες ζωες....γινονται αγγελλακια στο ουρανο...κτλκτλ.... αντε να τους πεις οτι η μονη ζωη που θα ζησουν ποτε ειναι αυτη εδω και καμια αλλη.....ειμαστε ερμαια της τυχης.....απλα ζωα με νοημοσυνη...... οσο υπαρχει αρρωστεια δυστυχια θανατος στο κοσμο δε θα ειμαστε ποτε ελευθεροι.....ειναι απλο....αρα  η ελευθερια ειναι ουτοπια και θα παραμεινει, εκτος αν η επιστημη βρει το ελιξηριο της ατρωτοτητας και της αθανασιας.....

 ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΞΕΡΕΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΕΜΗΣΑ ,ΠΟΣΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ ΚΑΙ ΤΙ ΕΧΘΡΟΥΣ ΕΙΧΑ....

 ΠΩΣ ΑΦΗΣΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΕΡΑΣΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΖΗΣΕΙ..?ΠΩΣ ΞΕΓΕΛΑΣΤΗΚΕ ΕΤΣΙ? the crow

 ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ...

 ΕΝΑΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ...ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Η ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΚΩΜΩΔΙΑ Η ΦΑΡΣΑ.... ΟΠΟΤΕ Η ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ Η ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ Η ΔΕ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ Η ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ...ΑΡΑ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ.. the crow

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

 Και ορκιζότανε στα φοβερά νερά της Στύγας πως ποτέ του δεν κοιμήθηκε θνητή ή ξένη. Ύστερα πιάστηκε να της εξηγήσει το λεπτό σημείο της ιστορίας. Της έλεγε δηλαδή πως κάποτε συμβαίνει κάτω στη γης και μερικές γυναίκες συναντούν το διαλεχτό έρωτα και το διαλεχτό άντρα. Γιατί μη νομίζεις! Την εβεβαίωνε με την πρωτοθεϊκή του πείρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζευγαρώνουν καθώς τα βοσκήματα. Δεν αγκαλιάζουνται, μόνε κουτουλιούνται και μπουγεύουνται. Πολύ σπανίως όμως τυχαίνει να γίνει κι εκείνο που δε γίνεται. Γιατί μια φορά στα τόσα χρόνια η γυναίκα ανταμώνει τον άντρα και τον έρωτα. Μια φορά στα τόσα χρόνια. Ο δυνατός εραστής διαλύνει τη γυναίκα σε κβάντα ενέργειας και σε κβάντα Συντέλειας. Και είναι δυνατός, όχι τόσο με την έννοια τη μυϊκή, όσο σαν βούληση και σαν οργάνωση. Ο δυνατός εραστής διαμελίζει σε χίλια κομμάτια τη νύχτα και το παράδομα της γυναίκας. Σφεντονίζει το σώμα της, και το καρφώνει στα διαμαντένια καρφιά των άστρων.» Τότες η Ήρα του ζήτησε να της εξηγήσει, τι σημαίνει ...

. Μιαρές ασήμαντες λεπτομέρειες που καθορίζουν σιγά – σιγά τη ζωή σου. Ποια ζωή σου; Φιλοδοξίες, έρωτες, ενοχές, πανάρχαια χρέη σπατάλησαν τη ζωή σου. Τι έμεινε; Η στάχτη των περασμένων κάθεται στα έπιπλα, θολώνει τα τζάμια, τους καθρέπτες και πάνω τους γράφω καμιά φορά τα ονόματα εκείνων που έφυγαν. Και άλλοτε στέκομαι στο παράθυρο και κοιτάζω τους περαστικούς, να πηγαίνουν στην λήθη. Οι γυναίκες κλαίνε θυμούμενες τα ψιθυρισμένα λόγια από παλιά ειδύλλια. Όλο ψάχνουμε απεγνωσμένα να βρούμε έναν δρόμο. Για να πάμε που; Λοιπόν, πού ζήσαμε; Ούτε εδώ, ούτε εκεί. Φτηνά ξενοδοχεία σε μακρινές συνοικίες. Με τα τραχωματικά λαμπιόνια, τους βρώμικους νιπτήρες. Όπου πάνω τους ακούμπησαν και έκλαψαν ανύποπτοι ακόμα μελλοντικοί δολοφόνοι, οι αυτόχειρες. Μια νύχτα του καλοκαιριού, παιδί ακόμα, βγήκα από το σπίτι και ξάπλωσα στον κήπο. Και όπως κοίταξα τον ουρανό, Θεέ μου! Τι απεραντοσύνη; Πόσα άστρα! Με έπιασε πανικός. Από τότε ξέρω πως δεν θα προφτάσω...

 ΣΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΙΖΕΙ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΟΜΑΔΑ..ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ....ΔΕΝ ΡΙΧΝΩ ΜΑΤΙΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΓΚΟΛ... ΟΝΤΑΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΘΡΥΛΑΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΓΕΡΟΣ ΤΩΡΑ ΣΤΑ 90 ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙ....ΕΓΙΝΑ ΘΡΥΛΕΩΝ..ΕΚΛΑΙΓΑ ΜΙΚΡΟΣ ΟΤΑΝ ΧΑΝΑΜΕ ΚΑΘΩΣ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ.... ΕΝΑ ΠΑΘΟΣ ΧΑΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ...ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΠΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΗ....ΕΓΩ Ο ΥΠΕΡΟΠΑΔΟΣ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ... ΣΑ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ..ΕΙΧΑΜΕ ΟΛΟΙ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ,ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΥΠΑ.... ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ.ΕΒΛΕΠΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕ ΤΟ ΧΑΡΗΚΑ ΕΝΩ ΑΛΛΟΤΕ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΣΑ ΤΡΕΛΛΟΣ...ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ 2-3 ΗΜΕΡΩΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΤΟ ΠΑΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ.. ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΣΕ Η ΖΩΗ ΝΑ ΖΗΣΩ ..ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΛΙΓΗ ΑΥΤΟΛΥΠΗΣΗ Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΤΥΧΟΥ.... ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΡΑ ΛΟΙΠΟΝ....