ναι...ετσι λενε οι τω παιζοντας απανταχου γκουρου....η οι οπαδοι της θετικης σκεψης... αντε ρωτα αυτους που ειναι στα γεματα τα νοσκομεια ειναι αληθεια...?αντε ρωτα αυτους που πεθαινουν απο τους πολεμους που μαστιζουν αυτη τη στιγμη τη γη ειναι αληθεια?ρωτα τα παιδακια που γινονται χιλια κοματια απτις εξυπνες βομβες των ιασραηλιτων η των αμερικανων η απλα να τους το αναφερεις ..οχι να τους ρωτησεις... ξερω πλατιαζω.λαικιζω ειμαι πολυ πεζος ..ολοι αυτοι πεθαινουν η βασανιζονται για ετσι πρεπει το καρμα....θα εξελιχθουν στις αλλες ζωες....γινονται αγγελλακια στο ουρανο...κτλκτλ.... αντε να τους πεις οτι η μονη ζωη που θα ζησουν ποτε ειναι αυτη εδω και καμια αλλη.....ειμαστε ερμαια της τυχης.....απλα ζωα με νοημοσυνη...... οσο υπαρχει αρρωστεια δυστυχια θανατος στο κοσμο δε θα ειμαστε ποτε ελευθεροι.....ειναι απλο....αρα η ελευθερια ειναι ουτοπια και θα παραμεινει, εκτος αν η επιστημη βρει το ελιξηριο της ατρωτοτητας και της αθανασιας.....
Συγχώρα με που στα λέω, αλλά για μένα όλα αυτά είναι ανόητα πράγματα που με κάνουν να θλίβομαι για τη μικρότητα των ανθρώπων, που με κάνουν να γελώ για το μεγαλείο της αφέλειάς τους. Δεν μπορεί ο άνθρωπος ακόμα, ν’ απαντήσει σε τέ τοιου είδους ερωτήματα γιατί δεν έχει τα κατάλληλα εργαλεία για να αντιληφθεί την ολότητα της ζωής. Φα ντάσου ένα μικρόβιο στο στομάχι σου να αναρωτιέται ποιος είναι ο άνθρωπος που ζει μέσα του; Θέλει να σε γνωρίσει ρε παιδί μου αυτό το μικρόβιο προσωπικά… Έτσι γουστάρει… Μπορεί να σε δει για να σε γνωρί σει; Η απάντηση είναι όχι! Έστω ότι το βγάζεις από το στομάχι σου αυτό το ανήσυχο μικρόβιο και το βά ζεις στο τραπέζι και στέκεσαι απέναντί του και του λες: «Να δες με εγώ είμαι ο Άνθρωπος». Θα σε δει; Θα σε καταλάβει; Όχι! Αφού δεν έχει μάτια να σε δει, αυτιά να σε ακούσει, μύτη να σε μυρίσει, χέρια να σε πιάσει, νόηση να σε καταλάβει! Δεν έχει τα κατάλληλα όργανα ...
Τρία μυρμήγκια συναπαντήθηκαν πάνω στην μύτη κάποιου, που ήταν ξαπλωμένος και κοιμότανε στον ήλιο. Κι αφού αλληλοχαιρετίστηκαν, καθένα σύμφωνα με τα έθιμα της φυλής του, στάθηκαν να κουβεντιάσουν. Το πρώτο μυρμήγκι είπε: «Αυτοί οι λόφοι κι οι πεδιάδες είναι οι πιο γυμνόκαρπες απ’ όσες έχω δει ποτές μου. Έψαχνα ολημερίς για ένα -οποιοδήποτε- σποράκι και δεν βρήκα τίποτα». Κι είπε το δεύτερο μυρμήγκι: «Κι εγώ τα ίδια, τίποτα δεν βρήκα, κι έφαγα κάθε γωνιά και ξέφωτο. Αυτή ‘ναι θαρρώ, εκείνη που λένε οι συμπατριώτες μου: Μαλακή και κινούμενη γη που σε δαύτη τίποτα δεν ξεφυτρώνει». Τότε, το τρίτο μυρμήγκι, σήκωσε το κεφάλι του και είπε: «Φίλοι μου, στεκόμαστε αυτή την στιγμή πάνω στην μύτη του Υπερμύρμηγκα, του πανίσχυρου και άπειρου Μυρμηγκιού, που το σώμα του είναι τόσο μεγάλο που εμείς να μην μπορούμε να το δούμε, που η σκιά του είναι τόση -σ’ απεραντοσύνη- που να μην μπορούμε να την σχεδιαγραφήσουμε, που η φωνή του είναι τόσο βροντερή που να μην μπορούμε να την ακούσουμε. Κι είναι αυτό...
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ....ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΚΑΜΥ ΕΙΧΕ ΑΠΤΙΣ ΠΙΟ ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΠΑΝΟΥΚΛΑ Η ΤΟΝ ΞΕΝΟ...ΚΙΑΛΛΑ.. ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΟΥ..ΟΧΙ ΟΤΙ ΣΥΓΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΣΥΓΡΑΦΕΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ..ΑΠΛΑ ΒΡΗΚΑ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ... ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΣ Η ΟΠΟΥ ΣΕ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Η ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ...ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΜΙ ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΕΥΦΥΙΗ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΤΟ ΜΕΣΟ ΟΡΟ..ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΚΑΝ ΕΞΥΠΝΟ..ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΙΚΑΝΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΑΝΩ ΑΠΤΗΝ ΖΩΗ ΗΤΑΝ Η ΓΝΩΣΗ ΩΣΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΖΗΣΩ..ΕΜΦΥΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗΣ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΣ..ΑΛΛΑ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΑΛΛΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ Η ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΑΛΛΟΣ ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΟΛΥ ΩΡΑ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΘΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ Η ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΑΠΛΟΣ...
ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΡΙΒΩΣ..ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΤΑ ΓΗΙΝΑ ΔΕΣΜΑ ΜΑΣ ΓΗΙΝΗ ΣΚΕΨΗ ...Η ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΜΕ ΤΙΣ ΤΟΣΕΣ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΕΣ..ΔΟΥΛΕΙΑ.ΣΠΙΤΙ.ΣΠΙΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ.... ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ Η ΤΟ ΡΙΧΝΕΙ ΣΤΗ ΛΟΤΑΡΙΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΩΜΑ...ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΟΥΤΕ Η ΑΞΙΑ ΟΥΤΕ Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΟΥΤΕ Η ΗΛΙΚΙΑ...ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΖΗΣΕΙ Η ΕΙΣΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ Η ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ...ΟΠΟΙΟΝ ΔΕΙΞΕΙ Η ΛΟΤΑΡΙΑ... ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΡΩΤΩ ΤΟ ..ΘΕΟ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ..ΛΕΓΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΒΟΥΛΗΣΗΣ..?ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΟ ΑΝ ΟΧΙ ΤΡΑΓΙΚΟ... ΟΤΑΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΠΑΤΑΣ..?ΜΗΠΩΣ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΙΟΛΑΣ....ΟΧΙ....Ε ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ... ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ ΚΑΝ Η Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΥΛΗΣ ΑΝ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ..ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΕΞΑΙΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΕ ΣΥΝΘΛΙΒΕΙ...ΣΕ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΝΟΙΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ....ΑΠΛΑ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ Η ΧΑΟΤΗΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΜΙΑ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕ...
ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ,ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΟΣ... ΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΣΕ ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΕΛΛΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΕΙΡΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΣΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ...ΕΙΧ Α ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΩ ΝΑ ΤΟΝ ΖΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ...ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ,ΠΙΟ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΣ.. ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΘΡΗΣΚΕΙΟΣ ΚΑΘΩΣ ΗΤΑΝΕ ΝΑ ΜΕΤΕΧΕΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ...ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΣΕ Η ΚΑΤΙ ΔΕ ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ......ΦΥΓΕ ΔΑΙΜΟΝΑ ΦΩΝΑΖΕ Η ΑΧ ΔΑΙΜΟΝΑ ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ ..ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΔΕ ΤΟΥ ΠΕΡΝΑΓΕ... ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΜΑΧΕΣ ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΟΓΙΣΜΟΥ... ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΛΕΝΕ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ..ΑΛΛΑ ΑΝ ΤΟ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΟΥΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ..ΜΙΣΗΤΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΟΓΜΑΤ...
Ε χω προσπαθησει απειρες φορες να προσπαθησω να ειμαι ευγνωμων για οτι εχω...να ειμαι αυταρκης και Ικανοποιημενος με οσα εχω και να ξεχασω τις αλλες αναγκες μου σα ανθρωπος... ειχα την τυχη η ατυχια να διαβασω το να ζεις να αγαπας να μαθαινεις του μπουσκαλια... που τονιζει ολα αυτα και την αξια του καθενος ιδιαιτερου ανθρωπου...σε πολυ μικρη ηλικια γυρω στα 22 οταν αρχισε να κανει την Εμφανιση του το τερας της καταθλιψης... Ηρθα σε επαφη με τη φυση..τα δεντρα...και αντι να κυνηγησω τις ανθρωπινες αναγκες μου προσπαθησα μια ζωη να ικανοποιουμαι με οτι λιγα ειχα...σα βουδιστης και μοναχος...αλλα δε φτανει...αν δεν ζησεις ολοκληρωμενος σα ανθρωπος παντα θα σαι ελλιπης...ακομα ενας που θα πεθανει μισος και δυστυχισμενος Καποιες φορες βαζω να ακουσω απτο σκουπιδι utube.....ασκησεις ευγνωμοσυνης,, Ακουω...ευχαριστω που εχω την υγεια μου...δε την εχω...ευχαριστω για το συντροφο μου...δε εχω...ευχαριστω για φιλους...στα δυσκολα χαθηκαν ολοι...ευχαριστω που πληρωνω τους λογαριασμους..δε τους πλ...
Ο Δημήτρης Λιαντίνης προσφέρει έναν καθρέφτη με τον οποίο παρατηρούμε τον σκοπό της ύπαρξής μας. Η φιλοσοφία του Δημήτρη Λιαντίνη είναι ένα κάλεσμα στην αυθεντικότητα, σε μια ζωή που χούμε σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο, όπου αποδεχόμαστε την πραγματικότητα του θανάτου, αγαπάμε την ομορφιά της ζωής και επιδιώκουμε τη γνώση και την αλήθεια. Τα λόγια του μας προκαλούν να επανεξετάσουμε τις πεποιθήσεις μας, να ζήσουμε με πάθος και να αντιμετωπίσουμε το αναπόφευκτο με θάρρος. Μέσα από το έργο του, ο Λιαντίνης μας προσφέρει όχι απλώς μια φιλοσοφία, αλλά έναν τρόπο ζωής, έναν τρόπο που έχει βαθιές ρίζες στη σοφία των αρχαίων και στις σκληρές αλήθειές της ύπαρξής μας. 14 αποφθέγματα του Δημήτρη Λιαντίνη «Στον καθρέφτη της φιλοσοφίας, βλέπουμε το πρόσωπο της ίδιας μας της ύπαρξης.» «Όποιος πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο. Όποιος πιστεύει αλλά και δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ζωντανό το νόμο της φύσης. Απλά,...
Από mr zermen - Ιανουαρίου 28, 2016 Κάποτε κλήθηκε ο Ιπποκράτης στα Άβδηρα να εξετάσει για τρέλα τον Δημόκριτο, διότι υπήρχαν παράπονα για αυτόν ότι δεν φέρεται φυσιολογικά, και ότι γελάει με παράξενο τρόπο, κάθε φορά που αντίκριζε ανθρώπους. Ακολουθεί μέρος της «εξέτασης». Ιπποκράτης: Λέγε στο όνομα των Θεών, μήπως λοιπόν όλος ο κόσμος νοσεί χωρίς να το αντιλαμβάνεται και δε μπορεί να ζητήσει από πουθενά βοήθεια για θεραπεία, γιατί τι θα υπήρχε πέρα από αυτόν; Δημόκριτος: Υπάρχουν άπειροι κόσμοι Ιπποκράτη και μη παίρνεις για τόσο λίγη και μικρή τη φύση που έχει τόσο πλούτο. Ιπποκράτης: Αλλά αυτά Δημόκριτε, θα τα διδάξεις άλλη στιγμή πιο κατάλληλη, γιατί τώρα φοβάμαι μήπως και για το άπειρο ακόμη συζητώντας αρχίσεις να γελάς. Τώρα όμως ξέρε πως θα δώσεις λόγο στον κόσμο για το γέλιο σου. Εκείνος τότε με κοίταξε έντονα και είπε: «Εσύ νομίζεις πως δύο είναι οι αιτίες του γέλιου μου, τα καλά και τα άσχημα. Εγώ όμως γελώ με ένα μόνο, τον άνθρωπο, τον γεμάτο ανοησία...
Από mr zermen - Δεκεμβρίου 10, 2013 Α Ρ Ε Τ Η ΑΕΙ ΡΕΟΥΣΑ, ΑΕΙΡΉΤΗ, ΑΙΡΕΤΗ(Εκ εκτή) (Κρατύλος 415d) Σήμερον η λέξις ΑΡΕΤΗ εξωστρακίσθη εντέχνως από το λεξιλόγιον των Ελλήνων με την δέουσαν επιμέλειαν. Η λ ή θ η σκοπίμως έρριψε τον πέπλον της εις την μέγιστην ταύτην έννοιαν των Ελλήνων, προκειμένου μαζί με την σημασίαν της να εξοβελισθή και μέγα μέρος της φιλοσοφίας των προγόνων μας. Το θέμα της "αρετής" είναι τεραστίων διαστάσεων και καταλαμβάνει μέγα μέρος της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Το μέγεθος της σημασίας της προσεγγίζεται είς ύψιστον βαθμόν από τον Πλάτωνα εις την " Πολιτείαν " ή " Περί δικαίου Πολιτικός " και οι επιμέρους ιδιότητες της αναλύονται εις πολλούς διαλόγους, ώστε ο ερευνητής να μή ευρίσκεται εις την π λ ά ν η ν ενός αναποδείκτου δόγματος περί " ηθικής ", " πίστεως " και " αγάπης " , αλλά ενώπιον συγκεκριμένων ιδιοτήτων, τας οποίας οφείλει να ελέγχη και να μελετά διαρκώς με αρχήν τα ¨ ΧΡΥΣΑ ΕΠ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου