ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ...

-

 ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ,ΠΟΘΗΣΑ,ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ.....ΗΤΑΝ ΓΡΑΦΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤA ΖΗΣΩ....ΚΑΙ ΟΤΙ ΦΟΒΗΘΗΚΑ ,ΑΝΗΣΥΧΗΣΑ,ΑΠΕΧΘΑΝΟΜΟΥΝ..ΤΑ ΕΖΗΣΑ ΟΛΑ


THE CROW


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ

-
 ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΛΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ...ΜΑΣ ΠΕΤΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΡΡΕΝΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΟΨΕ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΟΥ ΝΑ ΕΠΙΖΗΣΕΙΣ...ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΕΝ ΖΟΥΝΕ ΑΠΛΑ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΜΕ ΑΡΧΗ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΣΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ... ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΑΔΙΣΤΗΣ..ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΝΕΡΩΝΑ...ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΠΡΟΙΟΝ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΔΑΡΒΙΝΙΚΗΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΙΟ ΤΡΑΓΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.. ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ ΠΕΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟΙ ΑΠΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ...ΟΛΟ ΑΝΥΣΗΧΟΥΜΕ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΑΡΡΩΣΤΗΣΟΥΜΕ..ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ...Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ...ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ..Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΓΙΑ ΣΚΟΠΟ...ΝΟΗΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ... ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙ Α ΜΑΣ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΑΕΡΑ ΠΟΥ ΦΥΣΑΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΕΙ ΤΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ.. ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ ΚΑΙ Ο ΓΚΙΜΠΡΑΝ....ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΠΑΙΔΕΥΟΜΑΣΤΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Σ...
Read more »

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ..ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΑΦΕΞΑΛΛΑ...ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ..ΠΙΣΤΟΥΣ..

-
Ε χω προσπαθησει απειρες φορες να προσπαθησω να ειμαι ευγνωμων για οτι εχω...να ειμαι αυταρκης και Ικανοποιημενος με οσα εχω και να ξεχασω τις αλλες αναγκες μου σα ανθρωπος... ειχα την τυχη η ατυχια να διαβασω το να ζεις να αγαπας να μαθαινεις του μπουσκαλια... που τονιζει ολα αυτα και την αξια του καθενος ιδιαιτερου ανθρωπου...σε πολυ μικρη ηλικια γυρω στα 22 οταν αρχισε να κανει την Εμφανιση του το τερας της καταθλιψης... Ηρθα σε επαφη με τη φυση..τα δεντρα...και αντι να κυνηγησω τις ανθρωπινες αναγκες μου προσπαθησα μια ζωη να ικανοποιουμαι με οτι λιγα ειχα...σα βουδιστης και μοναχος...αλλα δε φτανει...αν δεν ζησεις ολοκληρωμενος σα ανθρωπος παντα θα σαι ελλιπης...ακομα ενας που θα πεθανει μισος και δυστυχισμενος Καποιες φορες βαζω να ακουσω απτο σκουπιδι utube.....ασκησεις ευγνωμοσυνης,, Ακουω...ευχαριστω που εχω την υγεια μου...δε την εχω...ευχαριστω για το συντροφο μου...δε εχω...ευχαριστω για φιλους...στα δυσκολα χαθηκαν ολοι...ευχαριστω που πληρωνω τους λογαριασμους..δε τους πλ...
Read more »

ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ

-
  ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ-ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ - ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΘΑΝΑΣΙΑ-ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ  ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ- ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ - ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΛΟ ΑΥΤΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ-ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ,ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕ Η ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ THE CROW
Read more »

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΦΟΒΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΦΛΩΡΟΥ

-
 Συγχώρα με που στα λέω, αλλά για μένα όλα αυτά είναι  ανόητα πράγματα που με κάνουν να θλίβομαι για τη  μικρότητα των ανθρώπων, που με κάνουν να γελώ για  το μεγαλείο της αφέλειάς τους.  Δεν μπορεί ο άνθρωπος ακόμα, ν’ απαντήσει σε τέ τοιου είδους ερωτήματα γιατί δεν έχει τα κατάλληλα  εργαλεία για να αντιληφθεί την ολότητα της ζωής. Φα ντάσου ένα μικρόβιο στο στομάχι σου να αναρωτιέται  ποιος είναι ο άνθρωπος που ζει μέσα του; Θέλει να σε  γνωρίσει ρε παιδί μου αυτό το μικρόβιο προσωπικά…  Έτσι γουστάρει… Μπορεί να σε δει για να σε γνωρί σει; Η απάντηση είναι όχι!  Έστω ότι το βγάζεις από  το στομάχι σου αυτό το ανήσυχο μικρόβιο και το βά ζεις στο τραπέζι και στέκεσαι απέναντί του και του λες:  «Να δες με εγώ είμαι ο Άνθρωπος». Θα σε δει; Θα σε  καταλάβει; Όχι! Αφού δεν έχει μάτια να σε δει, αυτιά  να σε ακούσει, μύτη να σε μυρίσει, χέρια να σε πιάσει,  νόηση να σε καταλάβει! Δεν έχει τα κατάλληλα όργανα  ...
Read more »

ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ-ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

-
Τρία μυρμήγκια συναπαντήθηκαν πάνω στην μύτη κάποιου, που ήταν ξαπλωμένος και κοιμότανε στον ήλιο. Κι αφού αλληλοχαιρετίστηκαν, καθένα σύμφωνα με τα έθιμα της φυλής του, στάθηκαν να κουβεντιάσουν. Το πρώτο μυρμήγκι είπε: «Αυτοί οι λόφοι κι οι πεδιάδες είναι οι πιο γυμνόκαρπες απ’ όσες έχω δει ποτές μου. Έψαχνα ολημερίς για ένα -οποιοδήποτε- σποράκι και δεν βρήκα τίποτα». Κι είπε το δεύτερο μυρμήγκι: «Κι εγώ τα ίδια, τίποτα δεν βρήκα, κι έφαγα κάθε γωνιά και ξέφωτο. Αυτή ‘ναι θαρρώ, εκείνη που λένε οι συμπατριώτες μου: Μαλακή και κινούμενη γη που σε δαύτη τίποτα δεν ξεφυτρώνει». Τότε, το τρίτο μυρμήγκι, σήκωσε το κεφάλι του και είπε: «Φίλοι μου, στεκόμαστε αυτή την στιγμή πάνω στην μύτη του Υπερμύρμηγκα, του πανίσχυρου και άπειρου Μυρμηγκιού, που το σώμα του είναι τόσο μεγάλο που εμείς να μην μπορούμε να το δούμε, που η σκιά του είναι τόση -σ’ απεραντοσύνη- που να μην μπορούμε να την σχεδιαγραφήσουμε, που η φωνή του είναι τόσο βροντερή που να μην μπορούμε να την ακούσουμε. Κι είναι αυτό...
Read more »

Νύχτωσε (ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ)

-
Από τα τελευταία του ποιήματα, συγκινητικό στην πρώτη του γραφή, είναι το «Νύχτωσε», γραμμένο στην Αθήνα την 1.1.88: Ακόμη ένας χρόνος… είπε Ενας χρόνος περισσότερο στο χρόνο του Ενας χρόνος λιγότερο απ’ το χρόνο του. Απ’ το παράθυρο είδαμ Βαρέθηκε τα ποιήματα, Βαρέθηκε τη μουσική. Τ’ αγάλματα κωφάλαλα. Να πιω τον καφέ μου – είπε. Να καπνίσω το τσιγάρο μου. Να είμαι, να μην είμαι Διπλά Μέσα σ’ αυτή την ησυχία, Μέσα σ’ αυτό το θαύμα-τίποτα. Ο μελαγχολικός εξομολογητικός τόνος ενός ηλικιωμένου Ρίτσου, πλησιάζοντας τον θάνατο, μετατρέπεται στη δεύτερη, διορθωμένη, καθαρή γραφή σε ποίημα δραματοποιημένης αποστασιοποίησης από την αρχική συγκίνηση: Κι η αποψινή γιορτή αναβλήθηκε. Κι ούτε που ξέραμε καθόλου Τι θα πενθούσαν, τι θα γιόρταζαν Μεμιάς ανάψανε τα φώτα κι έσβησαν. Απ’ το παράθυρο είδαμε τους μουσικούς Πέρασαν άφωνοι τη λεωφόρο Εχοντας στους ώμους τους Τεράστια χάλκινα όργανα. Μείνε, λοιπόν, εδώ, Κάπνισε το τσιγάρο σου Μέσα σ’ αυτή τη μεγάλη ησυχία Μέσα σ’ αυτό το θαύμα-τίποτα. Κωφάλ...
Read more »

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΠΟΝΑ ΑΦΟΡΗΤΑ

-
 Ξαπλωνεις το μεσημερι στο κρεββατι σου και δεν υπαρχει οτιδηποτε να απαλυνει το πονο της καταθλιψης..η καταθλιψη ποναει και ποναει τρομερα,αφορητα ,εισαι ερμαιο του ψυχικου πονου που παραλυει και το σωμα σου... εχω γραψει πολλες φορες εστω και αν θα φανει βλαστημια σε μερικους η αναθεματισμος..ο γολγοθας του χριστου μια εκφραση που παρουσιαζουν μερικοι ως αφορητη κατασταση...φανταζει παιχνιδακι μπροστα στον πονο της καταθλιψης... τα νευρα .οι μυς πονανε ολα μην ξερωντας γιατι ,οι αρθρωσεις ολο το σωμα... αναγκαζεσαι να κανεις κατι, ελα που τιποτα στο κοσμο δεν μπορει να σε κανει να νοιωσεις λιγο καλυτερα οποτε τι σου μενει .να αποτυπωσεις την καταστση σου πανω στο χαρτι ,ετσι για να ξεχαστεις λιγα λεπτα.... φαντασου η προσπαθησε να σκεφτεις μια εφιαλτικη στιγμη για σενα...η στιγμη ας πουμε με ολη τη μακαβριοτητα της που χανεις το παιδι σου η τον αγαπημενο σου...αυτην ειδικα την στιγμη που σε κανει να πονας αφορητα και μετα σκεψου οτι η βαρια καταθλιψη οπως τη βιωνω εγω ειδικα εινα...
Read more »

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ

-
 Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΦΕΡΕΣΑΙ ΣΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙ  ΣΑ ΜΗΡΜΗΓΚΙ..ΣΕ ΠΑΤΑΝ..ΣΕ ΛΙΩΝΟΥΝ ΠΕΡΝΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΚΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΕΙΕΣ..ΚΑΙ ΣΥ ΛΕΣ ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ....ΣΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ ΑΣΤΕΙΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ...ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ.... ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΤΕ..ΦΕΥΓΟΥΝ ΣΒΗΝΟΥΝ ΣΑ ΔΙΑΤΟΝΤΕΣ ΑΣΤΕΡΕΣ....ΕΙΤΕ ΠΕΡΑΣΑΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ ΟΥΤΕ ΙΧΝΟΣ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΗΡΜΗΓΚΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΕΙ Ο ΧΑΡΟΣ...ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΟΛΑ ΘΕΜΑ ΤΥΧΗΣ ΧΑΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ... ΓΙΑΤΙ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ..ΛΟΓΩ ΑΓΑΠΗΣ..ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ?ΟΧΙ .ΛΟΓΩ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ  ΦΟΒΟΥ..ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ.. ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗ ΡΩΜΑΛΕΩΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΜΗΔΑΜΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ..ΟΠΩΣ ΟΙ ΣΑΜΟΥΡΑΙ ΑΣ ΠΟΥΜΕ Η ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ....Η ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΑΘΑΝΑΤΟΙ..ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΘΕΟ.. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ...
Read more »