Victims, Aren't We All?

 ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝΟΙΩΣΑ ΠΟΣΟ ΦΡΙΧΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ- ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΠΟΣΟ ΦΡΙΚΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ.... ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΗΚΑ ΠΟΣΟ ΦΡΙΧΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ... ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΠΟΣΟ ΦΡΙΧΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ.... ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ  ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ.. ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΠΟΣΟ ΦΡΙΧΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ... THE CROW

  Αν θέλεις να λέγεσαι ἄνθρωπος δὲν θὰ πάψεις οὔτε στιγμὴ ν' ἀγωνίζεσαι γιὰ τὴν εἰρήνη καὶ γιὰ τὸ δίκιο. Θὰ βγεῖς στοὺς δρόμους, θὰ φωνάξεις, τὰ χείλια σου θὰ ματώσουν ἀπ' τὶς φωνές τὸ πρόσωπό σου θὰ ματώσει ἀπὸ τὶς σφαῖρες -μὰ οὔτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μιὰ πετριὰ στὰ τζάμια τῶν πολεμοκάπηλων κάθε χειρονομία σου σὰ νὰ γκρεμίζεις τὴν ἀδικία. [...] Αν θέλεις νὰ λέγεσαι ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ χρειαστεῖ ν' ἀφίσεις τὴ μάνα σου, τὴν ἀγαπημένη ἢ τὸ παιδί σου. Δὲ θὰ διστάσεις. Θ᾿ ἀπαρνηθεῖς τὴ λάμπα σου καὶ τὸ ψωμί σου θ᾽ ἀπαρνηθεῖς τὴ βραδινή ξεκούραση στὸ σπιτικό κατώφλι γιὰ τὸν τραχὺ δρόμο που πάει στὸ αὔριο. Μπροστὰ σὲ τίποτα δὲ θὰ δειλιάσεις κι οὔτε θὰ φοβηθεῖς. Τὸ ξέρω, εἶναι ὅμορφο ν᾿ ἀκοῦς μιὰ φυσαρμόνικα τὸ βράδι, νὰ κοιτᾶς ἔν᾿ ἄστρο, νὰ ὀνειρεύεσαι εἶναι όμορφο σκυμένος πάνω ἀπ᾿ τὸ κόκκινο στόμα τῆς ἀγάπης σου νὰ τὴν ἀκοῦς νὰ σοῦ λέει τὰ ὄνειρά της γιὰ τὸ μέλλον. Μὰ ἐσὺ πρέπει νὰ τ᾿ ἀποχαιρετήσεις ὅλ᾽ αὐτὰ καὶ νὰ ξεκινήσεις γιατὶ ἐσὺ εἶσαι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλες τις φυσαρμό...

  « Εξάλλου σήμερα, σχεδόν όλοι οι ικανοί άνθρωποι  φοβούνται τρομερά να μην γελοιοποιηθούν και είναι δυστυχισμένοι εξαιτίας αυτού» (Αδελφοί Καραμάζοφ).

 

 ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ....ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΚΑΜΥ ΕΙΧΕ ΑΠΤΙΣ ΠΙΟ ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΠΑΝΟΥΚΛΑ Η ΤΟΝ ΞΕΝΟ...ΚΙΑΛΛΑ.. ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΟΥ..ΟΧΙ ΟΤΙ ΣΥΓΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΣΥΓΡΑΦΕΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ..ΑΠΛΑ ΒΡΗΚΑ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ... ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΣ Η ΟΠΟΥ ΣΕ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Η ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ...ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΜΙ ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΕΥΦΥΙΗ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΤΟ ΜΕΣΟ ΟΡΟ..ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΚΑΝ ΕΞΥΠΝΟ..ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΙΚΑΝΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΑΝΩ ΑΠΤΗΝ ΖΩΗ ΗΤΑΝ Η ΓΝΩΣΗ ΩΣΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΖΗΣΩ..ΕΜΦΥΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗΣ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΣ..ΑΛΛΑ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΑΛΛΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ Η ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΑΛΛΟΣ ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΟΛΥ ΩΡΑ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΘΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ Η ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΑΠΛΟΣ...

Ο  Δημήτρης Λιαντίνης προσφέρει έναν καθρέφτη με τον οποίο παρατηρούμε τον σκοπό της ύπαρξής μας. Η φιλοσοφία του Δημήτρη Λιαντίνη είναι ένα κάλεσμα στην αυθεντικότητα, σε μια ζωή που χούμε σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο, όπου αποδεχόμαστε την πραγματικότητα του θανάτου, αγαπάμε την ομορφιά της ζωής και επιδιώκουμε τη γνώση και την αλήθεια. Τα λόγια του μας προκαλούν να επανεξετάσουμε τις πεποιθήσεις μας, να ζήσουμε με πάθος και να αντιμετωπίσουμε το αναπόφευκτο με θάρρος. Μέσα από το έργο του, ο Λιαντίνης μας προσφέρει όχι απλώς μια φιλοσοφία, αλλά έναν τρόπο ζωής, έναν τρόπο που έχει βαθιές ρίζες στη σοφία των αρχαίων και στις σκληρές αλήθειές της ύπαρξής μας. 14 αποφθέγματα του Δημήτρη Λιαντίνη «Στον καθρέφτη της φιλοσοφίας, βλέπουμε το πρόσωπο της ίδιας μας της ύπαρξης.» «Όποιος πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο. Όποιος πιστεύει αλλά και δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ζωντανό το νόμο της φύσης. Απλά,...

 ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ,ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΟΣ... ΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΣΕ ΑΠΕΙΡΟΥΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥΣ ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΕΛΛΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΕΙΡΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΣΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ...ΕΙΧ Α ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΩ ΝΑ ΤΟΝ ΖΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ...ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ,ΠΙΟ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΣ.. ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΘΡΗΣΚΕΙΟΣ ΚΑΘΩΣ  ΗΤΑΝΕ ΝΑ ΜΕΤΕΧΕΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ...ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΣΕ Η ΚΑΤΙ ΔΕ ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ......ΦΥΓΕ ΔΑΙΜΟΝΑ ΦΩΝΑΖΕ Η ΑΧ ΔΑΙΜΟΝΑ ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ ..ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΔΕ ΤΟΥ ΠΕΡΝΑΓΕ... ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΜΑΧΕΣ ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΟΓΙΣΜΟΥ... ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΛΕΝΕ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ..ΑΛΛΑ  ΑΝ ΤΟ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΟΥΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ..ΜΙΣΗΤΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΟΓΜΑΤ...