Αναρτήσεις

οτι σου συμβαινει..γινεται για το καλο σου...

 ναι...ετσι λενε οι τω παιζοντας απανταχου γκουρου....η οι οπαδοι της θετικης σκεψης... αντε ρωτα αυτους που ειναι στα γεματα τα νοσκομεια ειναι αληθεια...?αντε ρωτα αυτους που πεθαινουν απο τους πολεμους που μαστιζουν αυτη τη στιγμη τη γη ειναι αληθεια?ρωτα τα παιδακια που γινονται χιλια κοματια απτις εξυπνες βομβες των ιασραηλιτων η των αμερικανων η απλα να τους το αναφερεις ..οχι να τους ρωτησεις... ξερω πλατιαζω.λαικιζω ειμαι πολυ πεζος ..ολοι αυτοι πεθαινουν η  βασανιζονται για ετσι πρεπει το καρμα....θα εξελιχθουν στις αλλες ζωες....γινονται αγγελλακια στο ουρανο...κτλκτλ.... αντε να τους πεις οτι η μονη ζωη που θα ζησουν ποτε ειναι αυτη εδω και καμια αλλη.....ειμαστε ερμαια της τυχης.....απλα ζωα με νοημοσυνη...... οσο υπαρχει αρρωστεια δυστυχια θανατος στο κοσμο δε θα ειμαστε ποτε ελευθεροι.....ειναι απλο....αρα  η ελευθερια ειναι ουτοπια και θα παραμεινει, εκτος αν η επιστημη βρει το ελιξηριο της ατρωτοτητας και της αθανασιας.....

ΝΑΙ,ΛΥΓΙΣΑ ΚΑΙ ΕΣΠΑΣΑ.....

 ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΞΕΡΕΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΕΜΗΣΑ ,ΠΟΣΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ ΚΑΙ ΤΙ ΕΧΘΡΟΥΣ ΕΙΧΑ....

ΠΩΣ ΑΦΗΣΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΕΡΑΣΕ

 ΠΩΣ ΑΦΗΣΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΕΡΑΣΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΖΗΣΕΙ..?ΠΩΣ ΞΕΓΕΛΑΣΤΗΚΕ ΕΤΣΙ? the crow

ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ-ΟΠΟΤΕ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ

 ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ...

ΕΝΑΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ...

 ΕΝΑΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ...ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Η ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΚΩΜΩΔΙΑ Η ΦΑΡΣΑ.... ΟΠΟΤΕ Η ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ Η ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ Η ΔΕ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ Η ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ...ΑΡΑ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ.. the crow

ΚΕΡΙΑ (1899)ΚΑΒΑΦΗΣ

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας σα μια σειρά κεράκια αναμένα — χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. Η περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων· τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη, κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά. Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των, και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι. Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά. Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν. Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

Σφεντονίζει το σώμα της, και το καρφώνει στα διαμαντένια καρφιά των άστρων.»

 Και ορκιζότανε στα φοβερά νερά της Στύγας πως ποτέ του δεν κοιμήθηκε θνητή ή ξένη. Ύστερα πιάστηκε να της εξηγήσει το λεπτό σημείο της ιστορίας. Της έλεγε δηλαδή πως κάποτε συμβαίνει κάτω στη γης και μερικές γυναίκες συναντούν το διαλεχτό έρωτα και το διαλεχτό άντρα. Γιατί μη νομίζεις! Την εβεβαίωνε με την πρωτοθεϊκή του πείρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζευγαρώνουν καθώς τα βοσκήματα. Δεν αγκαλιάζουνται, μόνε κουτουλιούνται και μπουγεύουνται. Πολύ σπανίως όμως τυχαίνει να γίνει κι εκείνο που δε γίνεται. Γιατί μια φορά στα τόσα χρόνια η γυναίκα ανταμώνει τον άντρα και τον έρωτα. Μια φορά στα τόσα χρόνια. Ο δυνατός εραστής διαλύνει τη γυναίκα σε κβάντα ενέργειας και σε κβάντα Συντέλειας. Και είναι δυνατός, όχι τόσο με την έννοια τη μυϊκή, όσο σαν βούληση και σαν οργάνωση. Ο δυνατός εραστής διαμελίζει σε χίλια κομμάτια τη νύχτα και το παράδομα της γυναίκας. Σφεντονίζει το σώμα της, και το καρφώνει στα διαμαντένια καρφιά των άστρων.» Τότες η Ήρα του ζήτησε να της εξηγήσει, τι σημαίνει ...