Καταθλιψη και Αδυναμια,Εγωισμος,Δειλια...

 

Καποτε μου ειπανε...(καλα δε εχεις καθολου εγωισμο πανω σου?να συνελθεις λιγο?)

Τι να απαντουσα...συνειδητοποιησα οτι αυτος μου το πε που τον θεωρουσα και σκεπτομενο..δεν  ειχε ιδεα απο καταθλιψη....βαρια,κλινικη,καταθλιψη,οταν σε κανει μη λειτουργικο και ποναει ολο το σωμα..οταν δειαρκει δεκαετιες και σα το μαρτυριο της σταγονας  σε αποδυναμωνει εντελως μετατρεπωντας σε σε αβουλο ον,χωρις ικμαδα θελησης μεσα σου,σε αδυναμο αφρατο κλαδακι ετοιμο να σπασεις με το παραμικρο αερακι...η πεταγμα εντομου διπλα σου..

Η  καταθλιψη δεν εχει πατο...εχω γνωρισει βαθη ατελειωτα σε αυτην που συνεχως  ανακαλυπτω νεα,οποιος δεν την εχει ζησει ολοκληρωτικα σαν παραιτηση απτην ζωη,σαν κανενα στοχο η σκοπο,σαν ματαιοτητα σε ολα,σαν να θες χιλιαδες μερες καθημερινες και ολημερις να κλαις αλλα δεν βγαινει δακρυ,οταν δεν εχεις νοιωσει ολα τα σωματικα ακραια βασανιστηρια που προκαλει δεν ξερεις τι σημαινει καταθλιψη...

Οταν ειναι χρονια πολλα εισαι συνεχως μεσα σε εναν ταφο θαμενος με πολλα κιλα.τονους χωμα απο πανω σου οποτε αδυνατεις να βγεις ειδικα μονος σου..χρειαζεσαι εξωτερικη βοηθεια..χρειαζεσαι ενα χερι να σε τραβηξει...η παραμικρη ακτινα φωτος στον ταφο μεσα σου μπορει να  αλλαξει την κατασταση σου,αλλα σαν τη μαυρη τρυπα τραβα τα παντα μεσα της και τα καταπινει...

Σε αναγκαζει να παραιτηθεις απτην δουλεια σου οταν δειαρκει χρονια πολλα,σε μετατρεπει σε σκια του εαυτου σου.πραγματα που οι αλλοι θεωρουν φυσιολογικα και κανουν χωρις κοπο και εντελως απλοικα οπως το να σηκωθεις απτο κρεββατι τα πρωινα,να βουρτισεις τα δοντια σου,να κανεις ενα ντουζ,να πιεις ενα καφε εξω στην αγορα,να παραβρεθεις σε ενα κοινωνικο γεγονος,γινονται ολα γολγοθας.!!

Το αγχος συσσωρευεται..πως θα ζησω με αυτο το μαρτυριο..πως θα ξεφυγω απτην επιγεια κολαση,τη μερα της μαρμοτας,σου βγαινουν φοβιες ολων των ειδων που δεν ειχες παλιοτερα η ηταν κρυμενες στο υποσεινηδητο σου απο παιδι,σε ξανακανει να νοιωθεις σα παιδι και μωρο συναμα..τρομερα ευαισθητος,γινεται ενα μειγμα δυστυχιας,αγχωδων διαταραχων,κρισεων πανικου που ειναι οτι χειροτερο μπορει να ζησει  καποιος πανω στον πλανητη γη...και αυτο το υπογραφω..

Καταθλιψη,αγχος,κοινωνικες φοβιες,αγοραφοβια,φοβος θανατου και για σενα και στα αγαπημενα προσωπα..σκεφτεσαι πως θα αντεξω κι αλλο ..

Καταθλιψη σημαινει να μην μπορεις να αντεξεις το παραμικρο αγχος και ανησυχια,την παραμικρη θλιψη...αφου εισαι φουλ γεματος απο τετοια συναισθηματα...αν εισαι και μονος μια ζωη...γινεται με τη μοναξια ενα εκρητικο μειγμα που ομοιο του δεν υπαρχει και κανει το κολαστηριο του δαντη να φανταζει παιχνιδακι 

Αναγκαζεσαι να εμπιστευτεις καποιους γνωστους γιατι δεν αντεχεις αλλο την απομονωση και το να κρυβεσαι επι χρονια σα λεπρος...και να μιλησεις για οσα τραβας λογω μοναξιας και ανημποριας και στο τελος σε θεωρουν αδυναμο, τρελλο,ψυχακια,δειλο,παιδακι,σε υποτιμουν με τις πραξεις και τα λογια τους,.νομιζουν οτι εχουν ζησει το μαρτυριο σου με αυτη τη λιγη θλιψη που νοιωθουν..οι πιο πολλοι σε παρατανε..εξαφανιζονται...και οι λιγοι σε συμβουλευουν οπως την προταση που ξεκινησα να γραφω...αλλοι απο κακοβουλια αλλοι απο αγαθες προθεσεις οποτε μην τους κατηγορεις

Στο τελος καταληγεις να μετανιωνεις που ανοιχτηκες ,ομκοσμος ειναι παντα κακος κριτης,γιαυτο πηγαιντε μονον και κατευθειαν σε ειδικο..κανενας αλλος δεν μπορει να σας καταλαβει εκτος αν εχει περασει τα ιδια...

Το μονο που χρειαζεσαι στη καταθλιψη ειναι καλη παρεα και καποιο ενδιαφερον και Αγαπη...αλλα οι αλλοι ακομα και η οικογενεια σου ,πεφτει να σε φαει...αχρηστος,αναξιος,τεμπελης,δειλος..

Στο τελος τα πιστευεις και εσυ ο ιδιος και βυθιζεσαι ακομα περισσοτερο στο απυθμενο βαθος..σιχαινεσαι τον εαυτο σου,τον μεμφεσαι.αναμασας συνεχως τα αρνητικα λογια που σου χουν πει απο  παιδι για πολλα χρονια..γινεσαι αυτος που σου λενε οτι εισαι...μισεις τον εαυτο σου που εισαι η γινεσαι τοσο ευαισθητος...

Δεν εισαι αδυναμος φιλε μου ,η ιστορια ειναι γεματη απο καταθλιπτικους ανθρωπους που ηταν πολυ δυνατοι,.οπως πολιτικοι στρατιωτικοι επιστημονες φιλοσοφοι..απεναντιας καταθλιψη ειχαν πολλες φορες ανωτεροι ανθρωποι και νοητικα και ψυχικα και καλοσυνατα..

Οι αλλοι εχουν να αντιμετωπισουν την σκληρη ζωη ενω εσυ εχεις και τη ζωη  και τους τερατωδες δαιμονες που βγαινουν μεσα σου...και αν τους βλεπαν ελαχιστα αυτοι που σε λενε δειλο και αδυναμο θα τρεχανε να κρυφτουν...

Εχεις πολεμησει δαιμονες που καποιοι δεν θα χρειαστει ποτε να πολεμησουν και ουτε καν γνωριζουν την υπαρξη τους...και στο τελος λογω ανημποριας αν παθεις κατι η σου τυχει καμια ασχημη αρρωστεια...γιατι η χρονια καταθλιψη μαζι με αγχος.κρισει ς πανικου αποτυπωνονται  καποτε και στο σωμα..νευρικα η οργανικα..θα σε πουν αδυναμο ,παιδακι, δειλο, ενα σωρο χαρακτηρισμους ,χωρις ποτε να μαθουν την δυναμη σου και ποσο αγωνιστηκες πριν λυγισεις..

Οπως λεει και καποιος ψυχολογος οι κρισεις πανικου και οι αγχωδες διαταραχες ειναι να σαν να πηγαινεις στην πρωτη γραμμη ενος πολεμου καθε μερα..και ακομα χειροτερα..

Πως λοιπον εχεις την απαιτηση απο εναν ανθρωπο να το κανει αυτο καθε μερα..και να το κανει χλιαδες μερες..χωρις να κουραζεται με την ιδια ενταση...που να την βρει την ενεργεια ψυχικη και σωματικη...την ρωμη ,οταν για δεκαετιες η χρονια βρισκεται σε εναν ταφο χωρις να αναπνεει ,χωρις να ζει..ειναι τελειως αδικοι οι χαρακτηρισμοι..

Παψε λοιπον να τους ακους,βρες καποιον ειδικο και παλεψε οσο μπορεις..

the crow