ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗ ΜΑΘΗΣΗ (BERTOLT BRECHT)

-




Μάθαινε και τ’ απλούστερα!


Για όσους ο καιρός τους ήρθε,


Ποτέ δεν είναι αργά!


Μάθαινε το ΑΒΓ, δε σε φτάνει,


Μα εσύ να το μαθαίνεις!


Μην απογοητεύεσαι! Ξεκίνα!


Πρέπει όλα να τα ξέρεις!


Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.


Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!


Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!


Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!


Μάθαινε, εξηντάχρονε!


Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.


Ψάξε για σχολείο, άστεγε!


Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε!


Πεινασμένε, βρες ένα βιβλίο: είναι ένα όπλο.


Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.


Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!


Μην αφεθείς να πείθεσαι


Μάθε να βλέπεις εσυ ο ίδιος!


Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος καθόλου δεν το ξέρεις.


Έλεγξε το λογαριασμό, εσύ Θα τον πληρώσεις.


Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι,


Ρωτώντας: πώς βρέθηκε αυτό εδώ.


Εσύ την εξουσία πρέπει να πάρεις.




 




 




BERTOLT BRECHT

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ

-
 ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΛΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ...ΜΑΣ ΠΕΤΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΡΡΕΝΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΟΨΕ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΟΥ ΝΑ ΕΠΙΖΗΣΕΙΣ...ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΕΝ ΖΟΥΝΕ ΑΠΛΑ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΜΕ ΑΡΧΗ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΣΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ... ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΑΔΙΣΤΗΣ..ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΝΕΡΩΝΑ...ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΠΡΟΙΟΝ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΔΑΡΒΙΝΙΚΗΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΙΟ ΤΡΑΓΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.. ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ ΠΕΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟΙ ΑΠΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ...ΟΛΟ ΑΝΥΣΗΧΟΥΜΕ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΑΡΡΩΣΤΗΣΟΥΜΕ..ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΖΩΗ...Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ...ΚΑΙ Η ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ..Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΓΙΑ ΣΚΟΠΟ...ΝΟΗΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ... ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΡΕΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙ Α ΜΑΣ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΑΕΡΑ ΠΟΥ ΦΥΣΑΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΕΙ ΤΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ.. ΟΠΩΣ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ ΚΑΙ Ο ΓΚΙΜΠΡΑΝ....ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΠΑΙΔΕΥΟΜΑΣΤΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ Σ...
Read more »

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΦΟΒΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΦΛΩΡΟΥ

-
 Συγχώρα με που στα λέω, αλλά για μένα όλα αυτά είναι  ανόητα πράγματα που με κάνουν να θλίβομαι για τη  μικρότητα των ανθρώπων, που με κάνουν να γελώ για  το μεγαλείο της αφέλειάς τους.  Δεν μπορεί ο άνθρωπος ακόμα, ν’ απαντήσει σε τέ τοιου είδους ερωτήματα γιατί δεν έχει τα κατάλληλα  εργαλεία για να αντιληφθεί την ολότητα της ζωής. Φα ντάσου ένα μικρόβιο στο στομάχι σου να αναρωτιέται  ποιος είναι ο άνθρωπος που ζει μέσα του; Θέλει να σε  γνωρίσει ρε παιδί μου αυτό το μικρόβιο προσωπικά…  Έτσι γουστάρει… Μπορεί να σε δει για να σε γνωρί σει; Η απάντηση είναι όχι!  Έστω ότι το βγάζεις από  το στομάχι σου αυτό το ανήσυχο μικρόβιο και το βά ζεις στο τραπέζι και στέκεσαι απέναντί του και του λες:  «Να δες με εγώ είμαι ο Άνθρωπος». Θα σε δει; Θα σε  καταλάβει; Όχι! Αφού δεν έχει μάτια να σε δει, αυτιά  να σε ακούσει, μύτη να σε μυρίσει, χέρια να σε πιάσει,  νόηση να σε καταλάβει! Δεν έχει τα κατάλληλα όργανα  ...
Read more »

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΠΟΝΑ ΑΦΟΡΗΤΑ

-
 Ξαπλωνεις το μεσημερι στο κρεββατι σου και δεν υπαρχει οτιδηποτε να απαλυνει το πονο της καταθλιψης..η καταθλιψη ποναει και ποναει τρομερα,αφορητα ,εισαι ερμαιο του ψυχικου πονου που παραλυει και το σωμα σου... εχω γραψει πολλες φορες εστω και αν θα φανει βλαστημια σε μερικους η αναθεματισμος..ο γολγοθας του χριστου μια εκφραση που παρουσιαζουν μερικοι ως αφορητη κατασταση...φανταζει παιχνιδακι μπροστα στον πονο της καταθλιψης... τα νευρα .οι μυς πονανε ολα μην ξερωντας γιατι ,οι αρθρωσεις ολο το σωμα... αναγκαζεσαι να κανεις κατι, ελα που τιποτα στο κοσμο δεν μπορει να σε κανει να νοιωσεις λιγο καλυτερα οποτε τι σου μενει .να αποτυπωσεις την καταστση σου πανω στο χαρτι ,ετσι για να ξεχαστεις λιγα λεπτα.... φαντασου η προσπαθησε να σκεφτεις μια εφιαλτικη στιγμη για σενα...η στιγμη ας πουμε με ολη τη μακαβριοτητα της που χανεις το παιδι σου η τον αγαπημενο σου...αυτην ειδικα την στιγμη που σε κανει να πονας αφορητα και μετα σκεψου οτι η βαρια καταθλιψη οπως τη βιωνω εγω ειδικα εινα...
Read more »

ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ

-
  ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ-ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ - ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΘΑΝΑΣΙΑ-ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ  ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ- ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ - ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΛΟ ΑΥΤΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ-ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ,ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕ Η ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ THE CROW
Read more »

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ..ΑΛΛΑ ΚΟΥΡΑΦΕΞΑΛΛΑ...ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ..ΠΙΣΤΟΥΣ..

-
Ε χω προσπαθησει απειρες φορες να προσπαθησω να ειμαι ευγνωμων για οτι εχω...να ειμαι αυταρκης και Ικανοποιημενος με οσα εχω και να ξεχασω τις αλλες αναγκες μου σα ανθρωπος... ειχα την τυχη η ατυχια να διαβασω το να ζεις να αγαπας να μαθαινεις του μπουσκαλια... που τονιζει ολα αυτα και την αξια του καθενος ιδιαιτερου ανθρωπου...σε πολυ μικρη ηλικια γυρω στα 22 οταν αρχισε να κανει την Εμφανιση του το τερας της καταθλιψης... Ηρθα σε επαφη με τη φυση..τα δεντρα...και αντι να κυνηγησω τις ανθρωπινες αναγκες μου προσπαθησα μια ζωη να ικανοποιουμαι με οτι λιγα ειχα...σα βουδιστης και μοναχος...αλλα δε φτανει...αν δεν ζησεις ολοκληρωμενος σα ανθρωπος παντα θα σαι ελλιπης...ακομα ενας που θα πεθανει μισος και δυστυχισμενος Καποιες φορες βαζω να ακουσω απτο σκουπιδι utube.....ασκησεις ευγνωμοσυνης,, Ακουω...ευχαριστω που εχω την υγεια μου...δε την εχω...ευχαριστω για το συντροφο μου...δε εχω...ευχαριστω για φιλους...στα δυσκολα χαθηκαν ολοι...ευχαριστω που πληρωνω τους λογαριασμους..δε τους πλ...
Read more »

Η ΜΑΥΡΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΜΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ

-
 ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ....ΛΕΝΕ ΟΤΙ Ο ΚΑΜΥ ΕΙΧΕ ΑΠΤΙΣ ΠΙΟ ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΠΑΝΟΥΚΛΑ Η ΤΟΝ ΞΕΝΟ...ΚΙΑΛΛΑ.. ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΟΥ..ΟΧΙ ΟΤΙ ΣΥΓΚΡΙΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΣΥΓΡΑΦΕΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ..ΑΠΛΑ ΒΡΗΚΑ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ... ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΣ Η ΟΠΟΥ ΣΕ ΕΧΕΙ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Η ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ...ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΜΙ ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΕΥΦΥΙΗ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΤΟ ΜΕΣΟ ΟΡΟ..ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΚΑΝ ΕΞΥΠΝΟ..ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΙΚΑΝΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΑΝΩ ΑΠΤΗΝ ΖΩΗ ΗΤΑΝ Η ΓΝΩΣΗ ΩΣΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΖΗΣΩ..ΕΜΦΥΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗΣ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΣ..ΑΛΛΑ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΑΛΛΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ Η ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΑΛΛΟΣ ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΟΛΥ ΩΡΑ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΘΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ Η ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΑΠΛΟΣ...
Read more »

ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ-ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

-
Τρία μυρμήγκια συναπαντήθηκαν πάνω στην μύτη κάποιου, που ήταν ξαπλωμένος και κοιμότανε στον ήλιο. Κι αφού αλληλοχαιρετίστηκαν, καθένα σύμφωνα με τα έθιμα της φυλής του, στάθηκαν να κουβεντιάσουν. Το πρώτο μυρμήγκι είπε: «Αυτοί οι λόφοι κι οι πεδιάδες είναι οι πιο γυμνόκαρπες απ’ όσες έχω δει ποτές μου. Έψαχνα ολημερίς για ένα -οποιοδήποτε- σποράκι και δεν βρήκα τίποτα». Κι είπε το δεύτερο μυρμήγκι: «Κι εγώ τα ίδια, τίποτα δεν βρήκα, κι έφαγα κάθε γωνιά και ξέφωτο. Αυτή ‘ναι θαρρώ, εκείνη που λένε οι συμπατριώτες μου: Μαλακή και κινούμενη γη που σε δαύτη τίποτα δεν ξεφυτρώνει». Τότε, το τρίτο μυρμήγκι, σήκωσε το κεφάλι του και είπε: «Φίλοι μου, στεκόμαστε αυτή την στιγμή πάνω στην μύτη του Υπερμύρμηγκα, του πανίσχυρου και άπειρου Μυρμηγκιού, που το σώμα του είναι τόσο μεγάλο που εμείς να μην μπορούμε να το δούμε, που η σκιά του είναι τόση -σ’ απεραντοσύνη- που να μην μπορούμε να την σχεδιαγραφήσουμε, που η φωνή του είναι τόσο βροντερή που να μην μπορούμε να την ακούσουμε. Κι είναι αυτό...
Read more »

οτι σου συμβαινει..γινεται για το καλο σου...

-
 ναι...ετσι λενε οι τω παιζοντας απανταχου γκουρου....η οι οπαδοι της θετικης σκεψης... αντε ρωτα αυτους που ειναι στα γεματα τα νοσκομεια ειναι αληθεια...?αντε ρωτα αυτους που πεθαινουν απο τους πολεμους που μαστιζουν αυτη τη στιγμη τη γη ειναι αληθεια?ρωτα τα παιδακια που γινονται χιλια κοματια απτις εξυπνες βομβες των ιασραηλιτων η των αμερικανων η απλα να τους το αναφερεις ..οχι να τους ρωτησεις... ξερω πλατιαζω.λαικιζω ειμαι πολυ πεζος ..ολοι αυτοι πεθαινουν η  βασανιζονται για ετσι πρεπει το καρμα....θα εξελιχθουν στις αλλες ζωες....γινονται αγγελλακια στο ουρανο...κτλκτλ.... αντε να τους πεις οτι η μονη ζωη που θα ζησουν ποτε ειναι αυτη εδω και καμια αλλη.....ειμαστε ερμαια της τυχης.....απλα ζωα με νοημοσυνη...... οσο υπαρχει αρρωστεια δυστυχια θανατος στο κοσμο δε θα ειμαστε ποτε ελευθεροι.....ειναι απλο....αρα  η ελευθερια ειναι ουτοπια και θα παραμεινει, εκτος αν η επιστημη βρει το ελιξηριο της ατρωτοτητας και της αθανασιας.....
Read more »

14 αποφθέγματα του Λιαντίνη: «Γιατί τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα πάθη;»

-
Ο  Δημήτρης Λιαντίνης προσφέρει έναν καθρέφτη με τον οποίο παρατηρούμε τον σκοπό της ύπαρξής μας. Η φιλοσοφία του Δημήτρη Λιαντίνη είναι ένα κάλεσμα στην αυθεντικότητα, σε μια ζωή που χούμε σε αρμονία με τον φυσικό κόσμο, όπου αποδεχόμαστε την πραγματικότητα του θανάτου, αγαπάμε την ομορφιά της ζωής και επιδιώκουμε τη γνώση και την αλήθεια. Τα λόγια του μας προκαλούν να επανεξετάσουμε τις πεποιθήσεις μας, να ζήσουμε με πάθος και να αντιμετωπίσουμε το αναπόφευκτο με θάρρος. Μέσα από το έργο του, ο Λιαντίνης μας προσφέρει όχι απλώς μια φιλοσοφία, αλλά έναν τρόπο ζωής, έναν τρόπο που έχει βαθιές ρίζες στη σοφία των αρχαίων και στις σκληρές αλήθειές της ύπαρξής μας. 14 αποφθέγματα του Δημήτρη Λιαντίνη «Στον καθρέφτη της φιλοσοφίας, βλέπουμε το πρόσωπο της ίδιας μας της ύπαρξης.» «Όποιος πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο. Όποιος πιστεύει αλλά και δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ζωντανό το νόμο της φύσης. Απλά,...
Read more »

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, του Τάσου Λειβαδίτη

-
  Αν θέλεις να λέγεσαι ἄνθρωπος δὲν θὰ πάψεις οὔτε στιγμὴ ν' ἀγωνίζεσαι γιὰ τὴν εἰρήνη καὶ γιὰ τὸ δίκιο. Θὰ βγεῖς στοὺς δρόμους, θὰ φωνάξεις, τὰ χείλια σου θὰ ματώσουν ἀπ' τὶς φωνές τὸ πρόσωπό σου θὰ ματώσει ἀπὸ τὶς σφαῖρες -μὰ οὔτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μιὰ πετριὰ στὰ τζάμια τῶν πολεμοκάπηλων κάθε χειρονομία σου σὰ νὰ γκρεμίζεις τὴν ἀδικία. [...] Αν θέλεις νὰ λέγεσαι ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ χρειαστεῖ ν' ἀφίσεις τὴ μάνα σου, τὴν ἀγαπημένη ἢ τὸ παιδί σου. Δὲ θὰ διστάσεις. Θ᾿ ἀπαρνηθεῖς τὴ λάμπα σου καὶ τὸ ψωμί σου θ᾽ ἀπαρνηθεῖς τὴ βραδινή ξεκούραση στὸ σπιτικό κατώφλι γιὰ τὸν τραχὺ δρόμο που πάει στὸ αὔριο. Μπροστὰ σὲ τίποτα δὲ θὰ δειλιάσεις κι οὔτε θὰ φοβηθεῖς. Τὸ ξέρω, εἶναι ὅμορφο ν᾿ ἀκοῦς μιὰ φυσαρμόνικα τὸ βράδι, νὰ κοιτᾶς ἔν᾿ ἄστρο, νὰ ὀνειρεύεσαι εἶναι όμορφο σκυμένος πάνω ἀπ᾿ τὸ κόκκινο στόμα τῆς ἀγάπης σου νὰ τὴν ἀκοῦς νὰ σοῦ λέει τὰ ὄνειρά της γιὰ τὸ μέλλον. Μὰ ἐσὺ πρέπει νὰ τ᾿ ἀποχαιρετήσεις ὅλ᾽ αὐτὰ καὶ νὰ ξεκινήσεις γιατὶ ἐσὺ εἶσαι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλες τις φυσαρμό...
Read more »