Γενναιοτητα κ δειλια.

Αραγε ποιος ειναι πιο γενναιος...η φερεται πιο γενναια..ενας ανθρωπος εκ φυσεως κ εκ γεννετης ρωμαλεος,αφοβος,που εχει μυαλο κ σκεψεις πρωτογονες,υπερεχει μεσα του ο πολεμος κ η στρατοκαυλιαση..κ του χουν περασει στο μυαλο του σα ανωτατο αγαθο τη νικη κ τη πατριδα.η το μισος στους εχθρους...κ παει να πολεμησει..,η πιστευει στο δογμα πως αν πεθανει θα σταθει στη βαλχαλα με αλλους κ θα μπεκροπινει με ομοιους κ ωραιες γυναικες..η ενας εκ γεννετης λιγοψυχος,καλλιτεχνικια φυση,πιο ειρηνικος ανθρωπος,εκλεπτυσμενος,που πιστευει οτι μια ζωη την εχει ,δε πιστευει σε καμια θρησκεια κ μεταθανατον ζωη,ουτε σε ηρωικα μετα θανατον ευσημα κ ηρωισμους..σεβεται την ανθρωπινη ζωη ακομα κ του αντιπαλου,κ τρεμει το θανατο..αλλα ριχνεται κ αυτος παρα τον μεγαλο του τρομο στη μαχη να υπερασπισει απλα τη πατριδα για να ζησουν τα παιδια του κοσμου που επεται ελευθερα..κ για τα ιδανικα του??οταν σταθουν διπλα στη μαχη,ποιος θα ειναι ο πιο γενναιος...κ με τι μετρα συγκρισης?

μου θυμιζει μια ιστορια που ειχα ακουσει καποτε για το διαλογο περι γενναιοτητας αναμεσα σε δυο πολεμιστες λιγο πριν αρχισει η μαχη...που γυρναει ο διασημος στρατηγος με πολλες μαχες στο ενεργητικο του κ λεει στο πρωταρη συμπολεμιστη του..

<<αν φοβουσουν οσο εγω θα το ειχες βαλει στα ποδια τωρα...>>